Wijze lesjes van Jip en Janneke

Als je mij op Instagram volgt, heb je gezien dat ik mezelf laatst een cadeautje heb gegeven. Het grote boek van Jip en Janneke. Nope, ik heb nog geen kinderen, het boek is écht voor mijzelf. De mooiste en warmste herinneringen uit mijn jeugd, zijn die uit de tijd dat mijn vader mij bijna elke avond voorlas uit Jip en Janneke. Het doet mij goed als ik aan die tijd terug denk.

Deze fijne herinneringen zijn niet de enige reden dat ik mijzelf Jip en Janneke cadeau heb gedaan. Een aantal verhaaltjes zijn mijn hele leven blijven hangen als wijze levenslesjes. Nu ik met Lief Seintje bezig ben en op zoek ben naar leuke en lieve manieren om mezelf en anderen eraan te helpen herinneren dat ze lief mogen zijn voor zichzelf, plopte Jip en Janneke steeds weer in mijn hoofd op. De precieze verhaaltjes weet ik na ruim 25 jaar niet meer, dus om er iets mee te kunnen, wilde ik de verhaaltjes weer gaan lezen.

Voorlezen aan pip 1
Dit cadeau aan mezelf, is een groter cadeau dan dat ik mij had kunnen voorstellen. Al tijden zou ik graag weer een boek willen lezen. Echter, door mijn burn-out is dit nog niet mogelijk. Ik heb geen concentratie om een verhaal te kunnen begrijpen. Keer op keer ondernam ik een poging om een boek te lezen en keer op keer bleef ik verdrietig en teleurgesteld achter. Ik besloot dat lezen er voorlopig nog niet in zit. En nu lees ik Jip en Janneke. Waarom meteen een volwassen boek willen lezen, als ik dat nog niet kan? Waarom zou ik het mezelf niet gunnen om te beginnen, waar ik ooit begonnen was? Waarom niet inderdaad! Ik hoop dat als ik het dikke boek uit heb (en ik neem er de tijd voor), ik weer andere boeken kan gaan lezen. Maar nu geniet ik voor het slapen gaan, van één of twee verhaaltjes van Jip en Janneke. Het is fijn om weer te lezen! Met veel kleine stapjes kom je uiteindelijk heel ver.

Op deze pagina zal ik af en toe een wijze les van Jip en Janneke met jullie delen, die ik tegenkom in het grote boek. Wanneer ik een wijze les toevoeg, zal ik de nieuwste bovenaan zetten met daarbij de titel van het verhaaltje. Ik typ geen hele verhalen over, daarvoor mag je zelf het boek bestellen en lezen. Ik schrijf mijn levenslesje erbij, voeg een tekening van Fiep Westendorp toe, die ik misschien combineer met een eigen tekeningetje.

Veel lees- en kijkplezier op deze pagina!

Zaaien in het tuintje

Heet het verhaaltje van deze keer. Eén verhaaltje waar ik 3 wijsheden uit haalde. De eerste twee vind je nu hieronder.

Jip heeft een eigen tuintje waar hij samen met Janneke en vader in de middag bloementjes zou gaan zaaien. Ze hebben echter niet het geduld om op vader te wachten en gaan bloementjes plukken voor in Jip’s tuintje. Wanneer vader thuis komt, zijn alle bloementjes slap en niet meer mooi…

Vergeet tijdens het zaaien
Eén van mijn valkuilen is, dat ik altijd maar bezig ben met verder te willen zijn. De wijsheid hieronder gaat al over geduld. Deze hierboven. Helpt mij er aan te herinneren dat alleen maar in de toekomst leven, zonde van je tijd is. Je weet immers nooit of er een toekomst is en hoe die toekomst er uit gaat zien. Het moment. Genieten van de handeling, het doen. Door op te gaan in het moment en echt aandacht te hebben voor dat wat je doet, leer je ook het meest van het proces.

Echte Bloemen
Zoals jullie weten ben ik (samen met mijn omgeving) momenteel heel hard aan het werk. Aan mezelf. Soms zou je willen dat de tuin met bloemen nu al volledig zichtbaar is. Soms is het lastig geduldig te blijven.

Nu zaaien, om straks van échte bloemen te mogen genieten.

Wie kan het mooiste tekenen?
Succes vs Plezier
Wie kan het mooiste tekenen?
Is de titel van het verhaaltje waardoor ik moest denken aan deze wijsheid.

Toen ik rond mijn 11e op atletiek ging, scheen ik nog niet veel van het onderdeel hordelopen te kunnen. Echter, zelf dacht ik daar heel anders over…! Ik dacht oprecht dat ik goed was in wat ik deed..! Maar het belangrijkste was, dat ik heel veel plezier beleefde. Doordat ik dacht dat ik goed was, zat ik een jaar of wat later in de selectie en mocht ik af en toe trainen in Amsterdam in het Olympisch stadion. Later hoorde ik van mijn vader en trainer, dat ik er in het begin van bal van bakte, maar dat ze dat maar niet zeiden omdat ze zagen dat ik er plezier aan beleefde. Ze hadden nooit verwacht ik uiteindelijk helemaal zo slecht nog niet was. Ik vraag me nog steeds af wat belangrijker is: talent of plezier… Wat denk jij? Wanneer bereik je meer?

Met steeds meer dingen merk ik dat wanneer ik het willen presteren loslaat en het plezier toe laat, de prestaties vanzelf lijken te komen.

Jip en Janneke deden erg hun best op hun tekening en hadden er plezier in. Janneke won de eerste prijs voor tekenen en Jip de eerste prijs voor kleuren.
Allebei gewonnen, allebei blij. En samen plezier gehad. 

 

Jip met de staart

Deze week realiseerde ik mij dat ik de afgelopen maand voor één van mijn grootste angsten ben gaan weg rennen.

Een angst die met kerst even weg leek te zijn. Ik genoot zo van het vrije gevoel, dat ik besloot; “Vanaf nu ben ik niet meer bang. Zie nou wel dat het onzin is die angst!! Als het nu weg kan zijn, hoeft het er nooit meet te zijn”.

De interne criticus vond zijn kans schoon om op mijn schouder te sluipen. Zonder dat ik hem door had, hielp hij mij deze maand om mezelf voor de gek te houden. Mijn interne monstertje Moes (in deze link vertel ik hier meer over) werd dood gezwegen i.p.v opgevoed en kwam daarom in protest.

Door mijn angsten een maand te onderdrukken, te negeren en er keihard overheen te walsen, kwamen ze er op een later moment keihard uitzetten…

Ik sta weer met beide benen op de grond. Lik mijn wonden en ga mijn angsten weer eerlijk aan.

Jip, angst, rennend (2)

Net zoals Jip heb ik even gehuild en nu weer met open ogen en een eerlijke blik vooruit, mijn weg vervolgen.

 

Naar de schoenmaker
Jullie kennen vast het spreekwoord  “Geen oude schoenen weggooien, voordat je nieuwe hebt”. Mijn vriend zei dit laatst tegen mij, toen ik hardop aan het filosoferen was over keuzes die ik misschien wil gaan maken.

Jip en janneke, naar de schoenmaker (2)
Na een tijdje rond gefilosofeerd te hebben, slaakte ik een diepe zucht. “Ik gooi geen oude schoenen weg…! Alleen ik wil zo graag nieuwe schoenen kopen, die ik nog helemaal niet pas…”.

Ik wil dingen waar ik nog helemaal niet aan toe ben. Ik wil verder zijn dan dat ik nu ben. Maar als ik nu, oververmoeid, nieuwe projecten aan ga pakken, zal ik struikelen. Ik moet me erbij neerleggen dat het iets is voor in de toekomst en niet voor nu. Wachten tot ik gegroeid ben, wachten tot ik de schoenen pas.

Wanneer Jip en Janneke bij de schoenmaker zijn, heeft Janneke stiekem een paar hakschoenen aan gedaan. Zo loopt Janneke een paar passen alsof ze een echte dame is. Maar… PLOF! Daar valt ze op haar neus…

‘Dat krijg je ervan,’ zegt Jip.

Voor lezen aan Pip, geen zin meer

 

Advertenties

3 gedachten over “Wijze lesjes van Jip en Janneke

  1. Leuk hoe je zo die link met Jip & Janneke legt. En de struggles zijn herkenbaar.

    Liked by 1 persoon

    1. Dankje voor je reactie. Ik vind het ook heel leuk om de linkjes te leggen en het blijft in mijn hoofd goed hangen als reminder. Hopelijk kan ik anderen zo ook op een leuke manier reminders aandragen om eerlijk en lief te zijn naar zichzelf.

      Like

  2. Heel leuk bedacht deze Jip en Janneke wijsheden 🙂 Heel creatief, en heel kloppend! Leuk dat je zo veel wijsheden uit een fantastisch kinderboek haalt 🙂

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close