Opruimen. Trauma therapie gestart.

In mijn vorige blog schreef ik over opruimen. Vandaag startte ik een nieuwe therapie. NET. Ik ga mijn leven in kaart brengen. Alle herinneringen. Leuk en minder leuk. Ordenen en opruimen. Ik kan dit niet alleen. Gelukkig hoeft dat ook niet. Ik ben nu weer thuis, ik heb al geslapen en rust gepakt. Ik ben op. Mijn hoofd is moe. Ik wil schrijven over de nieuwe periode die aan breekt. Ik wil schrijven over de herinneringen. Ik wil ze delen in blogs, omdat ik merk dat dat het schrijven leuker maakt. Maar iets houd me tegen. Iets uit het verleden. Durf ik het aan, om echt los te komen van de greep die mij al jaren belemmerd in het voluit vrij leven? Eerst maar eens opruimen.

 

depositphotos_61470767-stockillustratie-duidelijk-uw-geest
Bron illustratie

Ik sta in een kamer. Die kamer wil ik opruimen. Opruimen geeft rust. De dozen die er afgesloten staan zitten ongeordend vol en springen bijna uit hun voegen. Niet alleen de dozen zelf, maar ook de kast zit overvol. De deuren kunnen niet meer dicht. Er steken dingen uit. Het is Chaos. De deur van deze kamer trek ik altijd het liefst meteen weer dicht op het moment dat ik hem open. De chaos komt op me af en overspoeld me. Maar ik heb besloten om te gaan opruimen. Niemand heeft gezegd dat het leuk zou zijn.

Pauze is nodig en af en toe trek ik de deur even dicht. De chaos is nu namelijk alleen maar groter geworden. De eerste dozen heb ik om gekieperd. Ik begon ijverig te sorteren, weg te gooien en nieuwe plekjes te geven. Soms met volle moet. Soms zelfs met plezier. omdat je leuke oude herinneringen tegen komt die waren weg gezakt. Soms zakt de moet me in de schoenen. Dan zit ik op de grond tussen alle troep waar ik het overzicht van verloren ben en kijk ik om me heen. Dozen, dozen, enorme stapels volle dozen. Hoe kom ik hier ooit door heen?

Vrouwen-gooien-stiekem-kleren-van-hun-man-weg
Bron foto

Pas geleden ben ik mijn atelier gaan opruimen. Keuzes maken, dingen weg doen en rust creëren in mijn hoofd. Na ruim 11 vuilniszakken de deur uit te hebben gedaan, heb ik weer rust in mijn atelier en zin in het maken van nieuwe werken. Ook gaf dit opruimen mij nieuwe inzichten om te kunnen verwoorden hoe ik mij voel. Ik ben mijn verleden aan het opruimen. De emoties en herinneringen-deur, die ik keer op keer dicht gooide als ik het overzicht kwijt begon te raken, was bol gaan staan en hoe hard ik ook tegen de deur aan beukte om hem dicht te doen, het lukt niet meer. De deur vloog open en alles stroomde de rest van het huis in.

Deze zomer gaf ik het op. Ik stond aan het begin een intensieve therapie periode en als mij gevraagd werd te bedenken waar ik aan wilde werken, dacht ik dat ik gek werd. Huilend. Het is te veel. Het is te veel. Het is te veel. Waar moet ik beginnen? Het is te veel écht, dit kan gewoon niet. Als ik het niet meer weg kon stoppen, dan stopte ik liever zelf….

Gelukkig voelde ik nog wel dat ik mijn omgeving te veel pijn zou doen als ik zou stoppen met leven. En dat wilde ik niet op mijn geweten hebben. Ik kan altijd nog stoppen dacht ik. Met lood in mijn schoenen, een hangend koppie en hangende schouders zat ik voor de berg met shit en pakte het eerste op wat voor mij lag. De eetstoornis. Mijn houvast. Deze lag als een deken over alle spullen heen die ik op wilde ruimen. Het verdoofde de herinneringen en emoties. Dat was het eerste waar ik aan ging werken. Hoewel ik nog niet helemaal eetstoornisvrij ben, werkt de verdoving niet meer. Nu gaan we verder met opruimen. De verdovende doek zit hier en daar vast tussen alles wat opgeruimd moet worden. Om het laatste beetje eetstoornis weg te kunnen krijgen, zal ik eerder andere dingen moeten aan pakken om verder te komen. En zoals het een goede berg met rommel betaamt, weet je nooit wat je tegen gaat komen en hoeveel verdovende doek er nog komen gaat.

En dat is oké. Als je maar door gaat met opruimen dan komt het einde ooit in zicht.

cleanning-up-closet

Vandaag trekt de ES (eetstoornis). Aan alle kanten. Miss Anorexia en Miss Boulimia wisselen elkaar af. Als de een moe is, neem de ander het over. Maar vooral de verdovende mevrouw Boulimia doet hard haar best. Er is een stukje opgeruimd en blijkbaar zit daar een stuk verdovende doek. Maar ik ben sterker. Ik ben de baas. Ik ben moe en ik heb hoofdpijn. Maar het is oké. Ik hoef niet te verdoven. Ik snap waarom de drang naar verdoving er is. Ik wist dat deze therapie de start zou worden van een moeilijke tijd. De therapeuten en nog veel belangrijker; ikzelf! heb het vertrouwen dat ik het aan kan.   Ik zie het als geen zin hebben in sporten, maar dat als je weet dat wanneer je thuis komt, je blij bent dan je bent geweest. Deze sport sessie gaat een paar maanden duren, maar ik geloof dat ik daarna thuis zal komen; bij mezelf.

Ik geef mezelf een knuffel. Maak het mezelf comfortabel en zet hulplijnen uit om niet te kunnen grijpen naar mijn verdovende verslaving. Ik ben lief voor mezelf. Want, het is nieuw en pril, maar ik durf te zeggen (misschien wel voor het eerst in mijn leven);

Ik mag er zijn en ik vind mezelf een lief persoon.
#100daypositivebodyimagechallenge (Instagram)

Met Pip in Bed

 

7 gedachten over “Opruimen. Trauma therapie gestart.

  1. Petje af! Een heel erg veel succes en sterkte met je therapie! Je kan dit zeker, zorg dat je dat blijft weten lieve jij.
    Het leven is zoveel beter als je de shit achter je kan laten. 😘

    Liked by 1 persoon

    1. Dankje!! Super lief! Doet me goed 😊😙

      Like

  2. Prachtig geschreven Vienne, dit was het halve werk. Jij komt er. Feel the power! 🙂

    Like

  3. Veel succes en sterkte met je nieuw therapie lieve Romanee! Je kunt het!!!

    Liked by 1 persoon

    1. ♡♡ dikke knuffel en dankjewel ♡♡

      Like

  4. Geweldig beschrijf je je dappere proces. Je kan het en laat het inspirerend zien.
    Succes😙👍

    Liked by 1 persoon

    1. Dankjewel voor je lieve woorden ♡

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close