Ik heb een keuze

Zes belangrijke leerpunten, deel 1

Vorige week schreef ik dat ik de laatste tijd veel geleerd heb en dit eerst wilde laten bezinken voor ik het geleerde zou gaan uittypen. Vandaag voelde ik de zin om te gaan typen. Ik typte zes leerpunten. In deze blog lees je de eerste drie. De anderen komen op een later moment.

Maar eerste even dit
Leren doe je door te reflecteren, te kijken naar je omgeving en te communiceren. En daarom leer ik ook graag van jullie. Naar aanleiding van mijn blogs en Instagram-posts heb ik onwijs leuke chatgesprekken. Uit een aantal van die gesprekken, heb ik goede leerpunten gehaald. Twee ervan komen terug in deel twee van deze blog. Ik waardeer het enorm als je een reactie achterlaat. Een leerpunt van jou, een gedachten van jou, wat het ook is, van elke reactie kan geleerd worden. Ik kan tegen kritiek en er zijn geen foute reacties mogelijk dus voel geen schaamte om te reageren in het openbaar, zoals een reactie op deze blog. Natuurlijk mag privé ook, vind ik net zo leuk! Zo leren we samen van elkaar.

Veel lees- en leerplezier!

Zes belangrijke leerpunten, deel 1

1. Er bestaan geen goede of foute emoties en gevoelens.
Deze leerde ik tijdens de gesprekken die ik heb met een ervaringsdeskundige. Emoties en gevoelens geven je iets aan. Ook oude patronen kunnen een signaal zijn dat er iets is. Als mijn eetstoornis aan mij begint te trekken, kan ik het negeren of erin mee gaan. Ook kan ik erbij stil staan. Wat is er nu, dat ik me zo voel? Welk signaal probeert mijn lichaam mij te geven? Weet jij van jezelf op welke manieren jouw lichaam je signalen geeft om jou te vertellen dat er iets is?

Zonderlijntjes
Zou het toeval zijn dat deze post van Zonderlijntjes (Instragram) online kwam op de dag dat ik deze blog aan het bewerken was?

Je zou kunnen zeggen dat ik twee eetstoornissen ineen heb. Beide geven iets anders aan. De intensieve therapieën van de afgelopen maanden hebben mij heel veel inzichten gegeven in wat voor functie de ES (eetstoornis) voor mij heeft. Zoals ik al in eerdere blogs beschrijf, heeft jouw destructieve kant altijd een bepaalde functie. Het brengt je iets. Je hebt het ergens voor nodig.

Ik heb een boulimia-kant en die komt opzetten als ik emoties of gevoelens wil verdoven. Als ik bijvoorbeeld extreem moe ben, maar nog heel veel moet doen van mezelf. “Even” eten en compenseren en alles is verdoofd. Er zijn geen emoties meer en de vermoeidheid voel ik niet meer. Totale leegte. Een vies en schuldig gevoel, keel- en oorpijn. Ja.. maar de vermoeidheid is weg, dus kan ik me weer op werk storten. De negatieve gevolgen negeer ik door de afleiding van werk én het werk is klaar. Een win-win situatie. Of toch niet? Oohw… Hierdoor is de burn-out ontstaan…?! Toch niet dus…

Dus. Wat doe ik nu als Mevrouw Boulimia trekt? Dan probeer ik (met heel veel moeite) stil te staan bij het gevoel i.p.v. toe te geven aan de drang. Ben ik moe? Dan pak ik rust. Ben ik emotioneel? Dan uit ik die emotie. Ik zet melancholische muziek op om mij te helpen de emotie te uiten en/of ik schrijf op welke gedachten en gevoelens ik ervaar. De emoties komen vervolgens als een golf en daarna is er rust. Ik vat het nu dus op als een signaal waar ik iets mee kan.

De anorexia-kant vertelt me weer wat anders. Faalangst. Hulpeloosheid. Laten zien dat ik kwetsbaar ben zonder er woorden aan te hoeven geven. Afleiding van nare herinneringen. Het gevoel van ineen te krimpen om zo onzichtbaarder te zijn. Dus wat probeer ik nu te doen, als Mevrouw An trekt? Dan kijk ik waar ik bang voor ben. En met heel veel moeite probeer ik mijn omgeving mijn angst te vertellen i.p.v toe te geven aan de angst en de oplossing te zoeken in mager worden.

Er bestaan dus geen foute emoties. Elke emotie of elk gevoel vertelt jou iets. Zo ook de drang om naar jou destructieve gedrag te grijpen.

Kleine Vie Apenheul (2)
Kleine Vie 1996. Wat zou ik hier voelen? Volgens mij vind ik het leuk en spannend! Nu voel ik vooral een vrolijk warm geluk als ik deze foto terug zie. Een mooie herinnering.

Yvette leerde mij ook “Wat een kind voelt, is altijd echt”. En door deze zin ben ik nu (met hulp) mijn verleden aan het verwerken, met veel minder schuldgevoel dan eerst. Eerder was ik bang dat ik situaties uit het verleden overdreef in mijn hoofd. Het erger maakte dan het is. Maar nu besef ik, dat ik het op mijn manier ervaren heb en daar nu nog last van heb. Hier heb ik een pittige blog over geschreven die ik deze week instuurde naar Proud2bMe.nl.

2. Je open en kwetsbaar opstellen verdiept je relaties.
Sinds ik eerlijk ben over mijn kwetsbare kanten, zijn een aantal van mijn vriendschappen uitgegroeid tot iets waar ik oprecht emotioneel gelukkig van kan worden. Het heeft écht iets veranderd in de vriendschap. We zijn opener en eerlijker naar elkaar. We veroordelen elkaar niet. We geven elkaar de ruimte. Niet alleen ik kom met mijn kwetsbare kanten, maar ook de andere meiden durven hun kwetsbaarheid te laten zien. En vooral dat laatste raakt me op zo’n mooie en warme manier. Het versterkt de band en geeft mij een bepaald gevoel van liefde naar deze vriendinnen toe. Dit wordt versterkt doordat ik me zo enorm geaccepteerd voel, terwijl ik zo bang was voor afwijzing. Ik zie het nu als mijn kracht en mijn toevoeging aan de vriendschap. En dat is voor mij een heel belangrijk gevoel.

Ik ben eigenlijk altijd bang ‘te veel’ en ‘te aanwezig’ te zijn en me op te dringen. Dit gevoel zit diep. Heel diep. Dit houdt ook verband met de anorexia-kant. Zo klein mogelijk willen voelen om zo min mogelijk aanwezig te zijn. Daarom heb ik ook een enorme bel-angst en überhaupt om contact met iemand op te nemen vind ik echt heel moeilijk. Ik wil het wel, maar het zweet breekt me aan alle kanten uit als ik iemand wil bellen. En ja, het valt altijd mee. Maar toch… Ik voel me hierdoor anders en het gevoel van falen zit heel diep. Schaamte. En verwijten naar mezelf dat ik dit zo moeilijk vind en er zo slecht in ben.

Met Jes
Een foto uit 2013 al weer. Wat is er een hoop veranderd ondertussen. Jes, wij zien er natuurlijk nog net zo jong uit! 

Nu heb ik het gevoel dat ik ook iets kan toevoegen binnen de vriendschappen. Dat ieder zijn eigen plek heeft. Die van mij is openheid, eerlijkheid en kwetsbaarheid te tonen en daarmee verbinding te creëren en de band dieper te maken. En ik voel me er fijn bij dat dit mijn rol is.

3. Het leven is geen keuze en toch heb je altijd een keuze.
Je hebt geen invloed op ‘alles’. Je kunt geen controle uitoefenen op ‘alles’. Maar… toch heb je altijd een keuze. Een keuze hebben betekent niet dat je jezelf kunt verwijten dat je emotioneel bent of kwetsbaar bent. Dingen in het leven overkomen je. Iemand die overlijdt, daar kies je niet voor. Je hebt er ook geen keuze in hoelang jouw rouwproces is. Dat is voor elk persoon anders. Maar je hebt wel een keuze in hulpvragen. In ermee rond blijven lopen of het uiten. Natuurlijk kan het zijn dat je een verkeerde keuze hebt gemaakt. Bijvoorbeeld door jezelf te gaan verdoven. Wellicht zag je op dat moment geen andere uitweg. Je kunt jezelf heel erg kwalijk nemen dat je een verslaving hebt opgebouwd of kiezen voor herstel. Bij punt 4 (volgende week online) beschrijf ik dat herstellen niet in één keer gaat. Maar na elke misstap kun je kiezen of je mis blijft stappen of dat je het ziet als een leermoment. Je hebt een keuze om een stapje terug te doen of keihard door te gaan. Je hebt een keuze of je wilt leren met de dingen die in het leven gebeuren om te gaan. Bij sommigen gaat dit vanzelf of snel. Ja. Bij anderen niet. Dat is dan weer geen keuze. De een heeft lange en de ander heeft korte benen. De een heeft een lang en de ander een kort proces. Je hebt een keuze om dat (en jezelf) te leren accepteren. Accepteren betekent niet dat het ineens leuk is, maar dat je je erbij neer legt.

Een leerproces blijft vallen en opstaan. Dat is dan weer geen keuze, maar een feit.

troosttekkel vallen en opstaan
Weer een mooie post van De Troosttekkel (Instagram).

“Herstellen gaat niet over het perfect navolgen van een eetlijst, het gaat over het moment waarop je jezelf weet te herpakken nadat de eetstoornis heeft uitgehaald. Herstellen gaat over keuzes maken, sterker worden en boven de eetstoornis uitgroeien”.

Deze zin komt uit de blog van Lotte van Proud2bme. Deze heb ik uitgeschreven en zichtbaar in mijn atelier gehangen en op de eettafel gezet. Het werkt goed. Want steeds als de ES trekt en ik zie die zin dan denk ik, ik heb een keuze. Het is niet makkelijk en het is vechten. Maar;

Ik heb een keuze.

Advertenties

2 gedachten over “Ik heb een keuze

  1. Wat schrijf je dat mooi en oprecht. Ik herken er heel veel in. Moet zelf nog door die stappen heen en hoop ze ook langzaamaan aan te kunnen en te kunnen doorlopen. Al zíjn sommige wat ik wel weet maar niet goed kan. Veel sterkte en kracht!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close